Analisian haur bat hartzen denean, kontutan hartu beharreko kontu batzuk daude. Nola aurkezten duen bere burua? Analista topatzean, zer egiten du, nola jokatzen du? Hizkuntzark ba al du? Erabiltzen al du? Edo, marrazkiak, plastilina, eta beste elementu  batzuk erbiltzen al du, zailtasunak, beldurra, sufrimendua, azken finean, adierazteko?

Beraiekin erabiltzen den entzuketa oso bestelakoa da, helduekin ertabiltzen dugunarekin alderatuta. Analistaren interbentzioek, hitzen zein ekintzen bidez, garrantzi berezia hartzen dute, haurren psikismoaren eraikuntza baitago, jokoan.

Txikia bada ere, beti hartzen dut oso kontuan bere adierazpenak, edozein direla eta.

Haurrek bere istoriaren sujeto behar dute izan.

Beste alde batetik, gurasoekin lan egitea, modu batean edo bestean, beti edukitzen dut kontuan.